Man en mode

Nu in het Amsterdams Historisch Museum: “A’DAM, man & mode” - over het kleedgedrag van mannen door de eeuwen heen.
Wat is er mis met deze tentoonstelling? 

Het Amsterdams Historisch Museum heeft bij mij een naam hoog te houden op historisch modegebied. Weg was ik in 2007 van “Modepaleizen in Amsterdam 1880-1960”. Je waande je terug in de tijd dat je (als je geld genoeg had) bij het kopen van een nieuwe jurk in de winkel met alle zorg, aandacht en vakmanschap werd omringd. Vooral de dames die er vroeger werkten en daar in filmpjes over vertelden namen me mee naar die wereld van toen. 

Rijk versierde, kleurrijke kostuums uit de 17e en 18e eeuw stelde ik me voor bij “A’DAM, man & mode” - en waar zou het museum verder nog mee verrassen? Jammergenoeg viel dat een beetje tegen. Ja, ik heb enkele handgeborduurde vesten gezien, en ook de molensteenkragen (die we kennen van oude schilderijen) waren leuk om van dichtbij te bekijken. Maar wat me vooral is bijgebleven is een overvloed van niet-bijzondere zaken: de onderbroeken die je nu kunt kopen, de spijkerbroeken waar alle mannen in rondlopen, die eeuwige sneakers waar we niet meer vanaf schijnen te komen. 

Ik kwam voor een stukje fascinerende modegeschiedenis, maar voelde me afgescheept met wat ik dagelijks om me heen zie op straat. Het museum heeft dan ook een verborgen agenda met deze tentoonstelling, las ik later in een column van de nieuwe directeur Paul Spies. “In de expositie A’DAM, man en mode laten we zien dat de Amsterdamse man zich in het verleden veel beter kleedde. De huidige Westerse kledingstijl is eenzijdig en saai. Wanneer toont de Amsterdamse man weer wat meer lef?”

Ben ik te oud om een tentoonstelling die zich zo duidelijk richt naar een hippe, jongere generatie te waarderen? Misschien, maar eerlijk gezegd kan ik me niet voorstellen dat die hippe jongeren hier naar de museumversie van zichzelf komen kijken en dat nog interessant vinden ook. Een week later vond ik de verklaring voor mijn weerstand tijdens een college aan de Vrije Universiteit. Het verleden, aldus dr. Chiel van den Akker, is wat wij niet zijn. Zolang je zelf deel uitmaakt van een traditie, kun je die niet scheiden van de representatie daarvan (zoals in een tentoonstelling). Dus zelfs wanneer een museum mij iets presenteert als bezienswaardig: zolang ik zelf deel uitmaak van die traditie, kan ik dat niet waarderen. 

Zelf kijken wat je ervan vindt? “A’DAM, man & mode” is nog te zien tot en met 30 januari 2011 in het Amsterdams Historisch Museum.