Beautiful boy

Beautiful boy

By on 20 november 2018, in Films, Geschiedenis van psychiatrie en verslaving

“Beautiful boy” is het verhaal van de vader van een verslaafde jongen. Ideale film om het onderwerp van mijn proefschrift invoelbaar mee te maken. Of verpesten de vele clichés de betrokkenheid van de kijker juist?

De eerste Hollywoodfilm van Felix van Groeningen, mijn favoriete Vlaamse regisseur – ik had me erop verheugd en er expres niks over gelezen. Het was voor mij dus een verrassing toen het het verhaal bleek te zijn van een vader van een verslaafde jongen. Hee, dacht ik, handig voor het verhelderen van het onderwerp van mijn promotieonderzoek. Dat gaat over naasten van mensen met een psychiatrische stoornis of een verslaving, en hoe zij vanaf de jaren zestig op beginnen te komen voor hun belangen en te strijden tegen stigma.

Levensechte ervaringen

Tijdens de eerste helft van de film zat ik in mijn hoofd ervaringen die ik ken uit mijn bronnen af te vinken. Vader houdt zielsveel van zijn kind, maar kan het nadat het aan de drugs is geraakt al snel niet meer bereiken, check. Vader heeft veel vragen over wat de jongen precies gebruikt en hoe hij met hem om moet gaan, check. Zoon belooft regelmatig om de crystal meth achter zich te laten maar bezwijkt dan toch weer onder de verleiding, check. Het wachten was op de wending naar een echte Felix van Groeningen-film. Wie zijn subtiele en hartverscheurende drama’s “De helaasheid der dingen” of “The broken circle breakdown” heeft gezien, weet wat ik bedoel.

Cliché na cliché

Maar nee hoor. Het ging gewoon verder van cliché naar cliché. Zoon takelt steeds verder af en sleept vriendinnetje mee in zijn verslaving, check. Ouders krijgen in hun wanhoop verschrikkelijke ruzies, check. Zoon breekt bij ze in om ze te bestelen, check. De engelachtige jongste kinderen in het gezin lijden dagelijks onder de gespannen en onveilige situatie, check. Aan het eind had ik het idee dat ik naar de opvolger van “De moeder van David S.” zat te kijken, het tranentrekkende drama van Yvonne Keuls uit de hoogtijdagen van de heroïne-epidemie. Het bleek nog erger: “Beautiful boy” besloot met waarschuwende teksten over drugsverslaving en met de mededeling dat de zoon inmiddels acht jaar clean is.

Ware woensdagavondfilm

Ik had dus zitten kijken naar een verhaal dat niet zou hebben misstaan als ware woensdagavondfilm. In zijn opeenstapeling van clichés waarschijnlijk een herkenbare ervaring voor familieleden in een vergelijkbare situatie – dat bleek in 1982 ook uit het discussieprogramma “Rondom Tien”, waarin ouders van heroïneverslaafden reageerden op “De moeder van David S.” Het leven hangt nu eenmaal vaak aan elkaar van clichés, dat is in dit soort situaties niet anders. Maar ondanks zijn dure acteurs en schitterende aankleding ontstijgt de film het niveau van een voorlichtingsfilm daardoor jammergenoeg niet. Met dit onderwerp in de handen van Felix van Groeningen had ik toch wat een minder rechttoe-rechtaan en daardoor des te indrukwekkender film verwacht, een die niet alleen aan mijn smaak maar ook aan de goede bedoelingen van de makers meer recht had gedaan.